مجله اینترنتی پریانا

یکی از بخش‌های مهم در نقاشی دیجیتال ، طریقه‌ی صحیح رنگ‌آمیزی چه در سبک رئال و چه سورئال است، این رنگ کار شماست که تبحر شما را در نقاشی نشان می‌دهد، این ضرب قلم‌های استادانه‌ی شماست که استادی شما را به رخ تماشاگران ‌می‌کشد.

حال در این مقاله قصد داریم دو روش عمده و صحیح رنگ‌آمیزی را در دیجیتال پینتینگ برای شما شرح دهیم :

در نقاشی دیجیتال دو روش عمده و محبوب برای رنگ‌آمیزی وجود داشته و نقاش می‌تواند با توجه به سلیقه و راحتی خود، هر یکی از این دو روش را پیاده‌سازی کند.

روش اول – سایه زنی

این طریقه رنگ‌آمیزی که جزو ساده‌ترین و پرکاربرترین روش‌هاست، بر حسب تیرگی و روشنی آبجکت، با ابزار‌های تیره و روشن کننده در نرم‌افزارهای مختلف به شما امکان ایجاد پرسپکتیو و فرو رفتگی و برجستگی را می‌دهد.

کار ساده است، ابتدا محیطی که بیشترین ترکیب تک رنگ را دارد را انتخاب و با مشترک‌ترین رنگ پر کنید.

مثال: فرض کنید شما در حال رنگ آمیزی کوزه‌ای هستید، کوزه‌ی شما از جنس سفال و رنگی خاکستری دارد. بر کسی پوشیده نیست که وقتی نور مستقیمی به کوزه بتابد، قسمت میانی کوزه، رنگی روشن‌تر نسبت به اطراف خود خواهد داشت و این طریقه‌ی نور دهی و خطای دید چشم شماست که تصویر دو بعدی روی کاغذ یا مانیتور را سه بعدی می‌کند.

ما تنها با دو ابزار Dodge  و Burn در نرم‌افزار فتوشاپ از اتودی ساده ، این اثر را خلق کرده‌ایم.

نکته‌ی قابل توجه در استفاده از این دو ابزار در فتوشاپ، شدت فشار قلم است. بعد از انتخاب این ابزارها در جعبه‌ ابزار نرم‌افزار، در نوارابزار آن‌ها نواری که از ۰ تا ۱۰۰ است را مشاهده می‌کنید که هر چه مقدار آن را کم کنید، غلظت تیرگی یا روشنی کاهش می‌یابد.

از تیره یا روشن شدن بیش از حد کار نترسید، شما به راحتی می‌توانید با ابزار مخالف، به راحتی آن نقطه را به حالت اول بر گردانید.

شما در نرم‌افزارهای وکتور نظیر Illustrator و Corel Draw هم می‌توانید همچین سایه‌هایی را با ابزار Mesh ایجاد کنید که کار با آن‌ها هم خالی از لطف نیست.

روش دوم – ترکیب رنگ

این روش که کمی پیچیده‌تر بوده و نیاز به دقت بالاتری در انتخاب رنگ دارد، به شما این امکان را می‌دهد که ناحیه به ناحیه رنگ را بر روی طرح پاشیده و سپس با ابزارهای مخلوط کننده، رنگ‌ها را در هم بیامیزید و اینچنین سایه‌ها را ایجاد کنید.

مزیت این روش نسبت به روش قبلی در دقت بالاتر و انتخاب رنگ‌های دقیق‌تر است. اینبار شما قادرید هر نقطه را دقیقا با نظر خود رنگ کنید و تمام کار را به نرم‌افزار واگذار نکنید.

مثال: تصور کنید در حال رنگ‌آمیزی چهره‌ای هستید، مطابق روش بالا ابتدا رنگ اصلی (مثلا  قهوه‌ای) را به کل قسمت بدهید، حال هر قسمتی که تیره یا روشن‌تر است را در نظر بگیرید، رنگ مورد نظر را انتخاب کنید و با براشی که تمایل دارید رنگ کنید.

بعد از اینکه کل قسمت‌های مورد نظر را رنگ کردید، به سراغ ابزار‌های مخلوط کننده رفته و این رنگ‌ها را با هم بیامیزید. می‌بینید که طرح به زیبایی جلوه به خود گرفته است.

این تصویر را که یکی از دوستان طراحی کرده است، با همین روش رنگ‌آمیزی شده است. ایشان بعد از دادن رنگ قهوه‌ای به پس زمینه، با ابزار براش روشنی‌ها را ایجاد کرده و در نهایت با ابزار Spot Healing Brush و Healing Brush رنگ‌ها را در هم آمیخته و صورت نهایی را ایجاد کرده است.

روش دو و نیم – ساخت جنس آبجکت

شاید شما بعد از رنگ‌آمیزی به دو روش بالا باز هم به نتیجه‌ی مطلوب نرسید و هنوز هم عدم طبیعی بودن کار شما را آزار دهد.

خیلی از گرافیست‌ها و نقاشان دیجیتال عزیز با اینکه طرح خود را با نهایت دقت و خبرگی ایجاد می‌کنند ولی آنچنان که باید و شاید بدیع و محصور کننده نیست. دلیل آن هم چیزی نیست جز رعایت نکردن جنس قسمت‌های مختلف کار.

مثلا دقتی به جنس پارچه، چوب و فلز درون کار خود ندارند و همین بی توجهی‌ آنها باعث عالی نبودن کارشان می‌شود.

برای ایجاد جنس و نوع مواد در طراحی، بهترین و راحت‌ترین روش استفاده از فیلتر‌ها و پلاگین‌های مختلف نرم‌افزارهاست. کافیست بعد از رنگ‌آمیزی طرح به طور کامل، هر قسمت را انتخاب کرده، از لیست فیلتر‌های نرم‌افزارتان آن که بیشترین شباهت به جنس چوب، پارچه و فلز مد نظرتان را به کار می‌بخشد را انتخاب کرده و بر روی ناحیه اعمال کنید.

نکته: تنها به یک فیلتر اکتفا نکنید و چند فیلتر را با هم ادغام کنید تا محصولی زیبا داشته باشید.

مثال: اگر شما قصد طراحی پارچه‌ای را دارید و بعد از طراحی، رنگ‌آمیزی و سایه زدن باز هم جنس پارچه مشخص نبود، کافیست از منو‌ی فیلتر‌های نرم‌افزار، آنکه تار و پود پارچه را ایجاد می‌کند انتخاب کرده  و بر روی آن قسمت اعمال کنید.